Poznamy teraz tryb rozkazujący (imperativo positivo) dla liczby pojedynczej. Podobnie, jak w języku polskim, nie istnieje pierwsza osoba liczby pojedynczej, więc omawiana będzie druga oraz trzecia.

Zobaczmy to na przykładzie tabelki:

, Tryb rozkazujący – modo imperativo – język hiszpański

Jak widzimy, w trybie rozkazującym dla liczby pojedynczej mamy dwa rodzaje końcówek, które zależą od koniugacji czasownika. W przypadku pierwszej koniugacji, czasowniki w drugiej osobie kończą się na -a, natomiast w trzeciej -e. Natomiast, czasowniki zależące do drugiej oraz trzeciej koniugacji mają wspólne końcówki: odpowiednio -e oraz -a.

Zwróć uwagę na to, że czasowniki w drugiej osobie trybu rozkazującego mają identyczną formę jak czasowniki w trzeciej osobie trybu oznajmującego. Dlatego też: trabaja może oznaczać zarówno (ty) pracuj jak i (on/ona) pracuje. W tym wypadku ważny jest kontekst oraz intonacja.

Należy wspomnieć również o czasownikach nieregularnych, jakie pojawiają się w trybie rozkazującym w języku hiszpańskim. Na przykład:

, Tryb rozkazujący – modo imperativo – język hiszpański

I na zakończenie parę przykładowych zdań:

Plancha la ropa – Wyprasuj ubranie
Lava los platos – Zmyj naczynia
Haz la comida – Zrób obiad
Abra la ventana – Proszę otworzyć okno

Kliknij, aby ocenić
[Ogółem: 2 Średnia: 5]

Komentarze